دلايل متعددي را مي توان در بيان علل عقب ماندگي تجارت الكترونيك در ايران بر شمرد كه مهمترين آنها عبارتند از :
1- نبود بسترها و تجهيزات شبكهاي وارتباطي لازم براي دسترسي سريع و آسان مردم به اينترنت
2- عدم وجود قوانين مدون ومصوب تجارت الكترونيك
3- فقدان نظام بانكداري الكترونيكي نوين در سيستم بانكي كشور
4- عدم وجود كارتهاي اعتباري بين الملل و ساير كارتهاي خريد الكترونيكي
5- عدم پشتيباني بسياراز شركتهاي تجاري فعال در زمينه تجارت الكترونيك از كشورمان و همچنين عدم وجود مراكز و شركتهاي دولتي و خصوصي خدمات دهنده تجارت الكترونيك در كشور
6- پايين بودن سطح آگاهي و توجه مردم به الكترونيك و فن آوري اطلاعات در كشور (عدم فرهنگ سازي مناسب)
مشکلات عدم گسترش تجارت ا لکترونيکي در ايران :
الف) عوامل عمومي شامل :
: آشنانبودن و دسترسي نداشتن عموم مردم به رايانه
: عدم آموزش همگاني از طريق رسانه هاي گروهي
: عدم جديت در آموزش تجارت الکترونيکي در آموزشگاهها و مراکز آموزشي
: کامل نبودن شبکه هاي اطلاع رساني تجاري
: عدم آگاهي عمومي از مزاياي تجارت الکترونيکي
: پائين بودن سواد زبان انگليسي در جامعه
ب) عوامل دولتي شامل :
: فقدان اطلاعات موردنياز در شبکه هاي اطلاع رساني تجاري
: مشکلات و موانع ناشي از نظام اداري موجود
: عدم گسترش نقاط تجاري (trade point) در سراسر کشور
: فقدان همکاري و مشارکت نهادهاي ذيربط در تجارت الکترونيکي
: ضعف سيستم بانکي در گسترش تجارت الکترونيکي
: ضعف قوانين و مقررات حقوقي در گسترش تجارت الکترونيکي
: عدم کارآيي نظام بانکي کشور براي انجام عمليات تجارت الکترونيکي
ج) عوامل تخصصي :
: ضعف شبکه هاي مخابراتي در استفاده از فن آوري هاي جديد مثل ماهواره ، فيبر نوري، سيستم هاي با ظرفيت عبور زياد و ...
: نبود امنيت تبادل الکترونيکي اطلاعات (بانکي، قراردادها) و ...
: کمبود نيروهاي تخصصي در زمينه تجارت الکترونيکي
: عدم بکارگيري فراگير بارکد (رمزينه) براي شناسائي کالاها و خدمات در کشور